الشيخ علي اكبر النهاوندي

341

العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع )

[ غيبت حضرت عزير ] 18 صبيحة هجدهمين حجّت الهى كه غيبت براى ايشان حاصل شده ، حضرت عزير پيغمبر است . چنان‌چه در بحار « 1 » و حيات القلوب ، به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده : بعد از دانيال چون خلافت و رياست بنى اسراييل به عزير رسيد ، شيعيان به سوى با او انس مىگرفتند و مسايل دين خود را اخذ مىنمودند . عزير صد سال از ايشان غايب و باز بر ايشان مبعوث شد و حجّت‌هاى خدا كه بعد از او بودند ، غايب شدند و امر بنى اسراييل بسيار شديد شد تا آن‌كه يحيى متولّد گرديد . چون هفت سال از عمر او گذشت ، در ميان بنى اسراييل ظاهر شد ، رسالت الهى را تبليغ نمود ، خطبهء بليغ خواند ، حمد و ثناى حق تعالى به جا و عقوبت‌هاى الهى را به ياد ايشان آورد و به آن‌ها خبر داد محنت‌هاى صالحان به خاطر گناهان بنى اسراييل و بدىهاى اعمال ايشان و عاقبت نيكو براى پرهيزگاران است و به ايشان كه فرج شما بعد از بيست سال و كسرى خواهد بود كه حضرت مسيح عيسى عليه السّلام است در ميان شما قيام به امر نبوّت نمايد . حديث في المتانة كالوعير « 2 » بثيث لبيان غيبة العزير در حيات القلوب است كه به سند معتبر از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله منقول است : بختنّصر صد و هشتاد و هفت سال پادشاهى كرد و چون چهل و هفت سال از پادشاهى او گذشت ، حق تعالى حضرت عزير را به شهرهايى مبعوث گردانيد كه اهل آن‌ها را هلاك و بعد از آن زنده كرده بود ، ايشان از شهرها متفرّق شدند ، از ترس مرگ گريختند و در جوار و همسايگى عزير قرار گرفتند . آن‌ها مؤمن بودند ، عزير نزدشان تردّد مىكرد ، سخن‌شان را مىشنيد ، به سبب ايمان ، دوستشان داشت و با ايشان در ايمان

--> ( 1 ) . بحار الانوار ، ج 13 ، صص 449 - 448 . ( 2 ) . فى المجمع حائر و وعير بضمّ الواو و فتح العين ، جبلان بالمدينة ، الاول من جانب مسجد الشجرة و الثانى جبل احد .